Τρίτη, 1 Μαΐου 2007

μαύρη πρωτομαγιά


Photo by amberfoxwing



Πρώτη του Μάη κι αντί για χέρια γεμάτα λουλούδια έχω μια άδεια θλίψη στο βλέμμα. Το ‘ξερα από χθες, το ένιωθα να ‘ρχεται αργά, βασανιστικά, σαν αντίστροφη μέτρηση.

Χαίρομαι πολύ που εδώ υπάρχει για μένα ένας χώρος όπου μπορώ να γράφω ό,τι θέλω. Δυστυχώς το blog μου από δω και μπρος θα αυτολογοκρίνεται. Δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες. Ούτε οι φίλοι πια δεν αντέχουν να με διαβάζουν. Η αλήθεια τους βαραίνει. Θα πρέπει λοιπόν να προσέχω τι λέω, πώς το λέω και για ποιον το λέω. Θα πρέπει να σκέφτομαι μήπως κάποιον πληγώσω ή μήπως κάποιον εκθέσω. Θα πρέπει να δικαιολογούμαι για τον οποιονδήποτε αυθορμητισμό κρύβω μέσα μου, για τα αισθήματά μου και για το ίδιο μου το είναι ακόμα. Σε λίγο θα πρέπει να ζητάω και συγνώμη που νιώθω τόσα πολλά.

Ευτυχώς αυτό δε χρειάζεται να το κάνω εδώ μαζί σας. Εδώ θα ξερνάω όλη μου τη μαυρίλα κι όλους μου τους ανεκλήρωτους έρωτες και δε θα πληγώνεται κανείς. Τι καλά που σας βρήκα!


4 σχόλια:

drunksoul είπε...

Εγώ γι΄αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν έχω πει σε κανέναν γνωστό ή φίλο για το blog μου.Ξέρασέ τα όλα...

alicia είπε...

καλα κανεις nosy..κι εγω σε παρομοια φαση ειμαι..
αν και εχω πει μονο σε δυο ατομα (που ειναι καλοι μου φιλοι) για την υπαρξη του μπλογκ, το εχω μετανιωσει...
γιατι οπως λες κι εσυ μιλανε για πολυ μαυριλα και ποτε θα αλλαξω μυαλα και μπλα μπλα μπλα κι εγω δεν αντεχω να απολογουμαι ακομα και γι αυτο.
κρατα γερα λοιπον..
εδω μαζι μας!
φιλια

Χαρυβδιςς είπε...

ΣΕ πολυ δυναμικη φαση σε βρισκω το μαυρο ειναι το χρωμα τησ δημιουργιας

Γωγώ είπε...

Μια απ'τα ίδια και εγώ αν και απ'ότι έχω υποψιαστεί αρκετοί το έχουν ήδη βρει...