Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2007

Τελευταία δεν μπορώ να κοιμηθώ...εγώ που ξυπνούσα το μεσημέρι τώρα είμαι από νωρίς όρθια...νομίζω δεν κοιμάμαι ποτέ, νομίζω δεν σταματάω ποτέ να σκέφτομαι,δεν ηρεμώ ποτέ. Θέλω να πιάσω το τηλέφωνο, να σχηματίσω τον αριθμό, να χτυπήσει 1...2...3, να το σηκώσει και...μόλις ακούσω την φωνή του να μπορέσω να πω μόνο μια συγνώμη αντί όλων αυτών που κρατάω μέσα μου κρυμμένα καλά, πολύ καλά,μια συγνώμη χωρίς να υπάρχει λόγος, χωρίς να έχω κάνει κάτι...μόνο για να μην τον χάσω, μόνο για να μην φύγει.
Βαρέθηκα, δεν θέλω να είναι έτσι πια...ΘΕΛΩ να κοιτάξω κατάματα ό,τι με πονάει και να του πω ΦΥΓΕ, φύγε γιατί είσαι μεγάλος παρτάκιας, γιατί δεν νοιάζεσαι για μένα, γιατί ενώ μπορείς να με δεις επίλεγεις κάτι άλλο, γιατί ενώ δεν κάνεις τίποτα και ξέρεις ότι περιμένω μια σου κουβέντα αφήνεις τα ρημαδιασμένα τα βράδια να περνούν, γιατί εγώ έχω τόση ανάγκη για 1 ώρα μαζί σου ενώ εσύ όχι. Λες ότι μπορεί να έχω όλα τα δίκια του κόσμου αλλά και εσύ δεν μπορείς να εισπράτεις αυτή την επιθετική συμπεριφορά. Μα καλά πλάκα μου κάνεις; Τι περίμενες; Άνθρωπος είμαι ρε πούστη μου! Το χειρότερο είναι ότι όλα ξεκινούν και τελειώνουν σε μένα, μόνη μου τα κάνω αυτά σε μένα αυτός ο freak εαυτός μου φταίει για όλα...βέβαια αν γράψω τους λόγους που θέλω να μείνεις θα φτάσουμε στο αύριο αλλά αρκούν αυτά για σήμερα. Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να ορίζει τόσο την διαθέση ενός άλλου ανθρώπου; Νιώθω τόσο μόνη...αλήθεια, αλλά όταν αυτός είναι αλλιώς τότε νομίζω ότι όλα είναι υπέροχα στην ζωή μου αλλά στην ουσία δεν είναι. Πολλές αλήθειeς είπα πρωί-πρωί...STOP!
Καλημέρα και ευχαριστώ για την πρόσκληση, μόνο αλήθειες... και όλο το χάλι που κρύβω μέσα μου θα βγει στην επιφάνεια!

Καλή αρχή και όποιος αντέξει!!

5 σχόλια:

alicia είπε...

ετσι γωγακι μου..ετσι..
θα δεις που θα αντεξουμε.
χαρηκα πολυ που εγραψες:)

Xνούδι είπε...

Καλημέρα σε όλους!!!!!!
Καλη αρχή και ευχαριστώ. Με τιμάτε με την πρόσκληση πολύ.
Αλίσια :)


@Γωγώ χρόνια τώρα προσπαθώ να καταλάβω γιατί περιπλέκουμε τις ανθρώπινες σχέσεις τόσο πολύ και δεν τις αφήνουμε να αναπνεύσουνε ελεύθερες και μόνες τους να πάρουν τον δρόμο τους.
Απάντηση δεν έχω βρει, αλλά τώρα ξέρω κάτι. Αυτός που θέλει να είναι δίπλα, είναι.
Όλα τα άλλα είναι υπεκφυγές που εγώ τουλάχιστον, κουράστηκα να βλέπω, να ακούω, να εισπράτω.

alicia είπε...

χνουδενια..
ειπες κατι που δε χρειαζεται σχολιο.
απλα το τονιζω κι εγω με τη σειρα μου
"αυτος που θελει να ειναι διπλα, ειναι"
το δυσκολο ,λοιπον, δεν ειναι να εισαι διπλα..το δυσκολο(εως ακατορθωτο) ειναι να "θελεις" να εισαι..
το γιατι δεν θελεις,ειναι αλλη ιστορια guys.πικρη για να τη συνεχισω τωρα.

Γωγώ είπε...

Η αλήθεια ίσως είναι αυτή αλλά δεν είναι και τόσο εύκολο να την δεχθείς και να πεις πάμε για άλλα. Θέλω μόνο λίγη προσοχή που τελικά καταλαβαίνω ότι δεν πρόκειται να την έχω τουλάχιστον όχι από εκεί και έτσι θέλω να σταματήσω να νιώθω έτσι...πονάει πολύ, δεν μου έχει ξανασυμβεί...

alicia είπε...

ποναει πολυ,ναι.
ισως πρεπει να αποδεχτεις τον πονο για να τον διωξεις μακρυα.δεν εχω συμβουλες να δωσω γωγω μου.
μονο να σε προσεχεις λιγο..(ξερω τι θα μ πεις..ευκολο να το λες αλλα δυσκολο να το κανεις.:( )
φιλακια.υπομονη